ერთი და იგივე კერძი ხან განსაკუთრებულად კარგი გამოგვდის, ხან კი ნაკლებად გემრიელი. ხშირად მიზეზი არც რეცეპტშია და არც კულინარის ოსტატობაში. საქმე სწორედ იმ შეზავებაშია, რომელსაც კერძის მომზადებისას ვიყენებთ. 

სწორი შეზავება თქვენი კერძის ის დეტალია, რომელიც საკვებს დასამახსოვრებელი გემოებით ამდიდრებს, თუმცა ამისთვის გამოყენებული პროდუქტი აუცილებლად ახალი და ხარისხიანი უნდა იყოს. 

სწორედ ამიტომ გიზიარებთ რჩევებს, თუ როგორ ავირჩიოთ ყველაზე არომატული სუნელები და შევინახოთ ისინი ისე, რომ გემო დიდხანს შეუნარჩუნდეს.

რადგან საკმაზის სიახლე გემოს განსაზღვრავს, ყიდვისას ყურადღება, პირველ რიგში, შეფუთვას უნდა მივაქციოთ. ჰერმეტული შეფუთვა პროდუქტს ჰაერისგან იცავს და ამგვარად ის არომატს ინარჩუნებს. მნიშვნელოვანია ეტიკეტზე ვარგისიანობის ვადა და წარმოშობის ქვეყანაც შევამოწმოთ. მაგალითად, ვიეტნამური დარიჩინი უფრო მკვეთრი და ტკბილია, ცეილონური კი უფრო ნაზია და ციტრუსის ელფერით გამოირჩევა. თუ შეამჩნევთ, რომ საკმაზი გამკვრივებულია, სავარაუდოდ, შეფუთვა დაზიანდა და შიგნით ტენი მოხვდა. ასეთ პროდუქტს თავისი არომატი უკვე დაკარგული აქვს.

ყოველთვის დააკვირდით ფერსა და ტექსტურას. ნამდვილი, მაღალი ხარისხის პაპრიკა უნდა იყოს მკვეთრი წითელი, ქინძი კი უნდა ინარჩუნებდეს თავის მოყვითალო ელფერს. თუ საკმაზი ფერმკრთალია, ეს მისი სიძველის პირველი ნიშანია.

არომატი რომ არ დაიკარგოს, საკმაზი გრილ, ბნელ და მშრალ ადგილას, მინის ან მჭიდროდ დახურულ ჭურჭელში შეინახეთ. გაზქურის თავზე ან ფანჯარასთან შენახული პროდუქტი სითბოსა და სინათლის გამო სწრაფად კარგავს თვისებებს. მთლიანი მარცვალი ოთხ წლამდე ძლებს, დაფქვილი სანელებელი და ხმელი მწვანილი კი ერთიდან სამ წლამდე. თუ გსურთ საკმაზი თქვენი კერძისთვის იდეალურად გამოიყენოთ, გაუსინჯეთ გემო და სუნი.

კარგი პრაქტიკაა კონტეინერების კარადაში, უჯრაში ან სხვა ისეთ ადგილას შენახვა, სადაც მზის პირდაპირი სხივები არ ხვდება. სითბო არის ეთერზეთების მთავარი მტერი. მინის ქილები საუკეთესოა, რადგან ისინი ჰერმეტულია და არ ატარებს სუნს, თუმცა თუ მათ მზის სხივებისგან დაცულ ადგილას შეინახავთ, შედეგი უკეთესი იქნება.

ქართული სამზარეულო საუკეთესო მაგალითია იმისა, თუ როგორ გამოიყენება საკმაზი კერძის გემოების გასაუმჯობესებლად. აჯიკა სრულად სანელებლებით მზადდება, ფხალს კი ქინძი, ნიგოზი და უცხო სუნელი ანიჭებს დამახასიათებელ არომატს. ბაჟესაც გემოს სწორედ სწორი შეზავება სძენს. ქართულ სუფრაზე ხშირად გვხვდება ქონდარი, უცხო სუნელი და სვანური მარილი. ეს უკანასკნელი თავადვე ნაზავია და კერძს სპეციფიკურ გემოს მატებს. მთავარია, საკმაზი ზომიერად გამოიყენოთ.

ქართულ კერძებში საკმაზები ჰარმონიულადაა შერწყმული, მაგალითად, სვანური მარილი აერთიანებს ნიორს, ქინძს, უცხო სუნელსა და სხვა ინგრედიენტებს, რაც მას უნიკალურს ხდის. როდესაც ამ ტიპის ნაზავებს იყენებთ, გაითვალისწინეთ, რომ მათში უკვე არის მარილი, ამიტომ კერძისთვის დამატებითი მარილის დამატებისას ზომიერება შეინარჩუნეთ. ქინძის, როგორც ახალი, ისე დაფქვილი სახით გამოყენება, ქართული სამზარეულოს სავიზიტო ბარათია. ის აბალანსებს ცხიმიან კერძებს და ანიჭებს მათ სიმსუბუქეს.